
Öfke ve sevgi dolu bir rüzgar gibi,
rüyamda annem gelir, beni okşar ve içimi sevgiyle doldurur.
Bana söylenmemiş sözler fısıldar,
hafifçe uyarır, çünkü anneler asla hata yapmaz.
Sonra sessizce mavi gökyüzünde kaybolur,
ve yolumuzu aydınlatan yıldızlarda iz bırakır.
Anne bir melek olur,
sessizce bir kelebek gibi gelir,
ve bir ses der:
“Neden üzgünsün?”
Ben geldim sana sevgi nefesini vermek için,
seni korumak ve kalbini huzurla doldurmak için.
Rüyanda geldim, ruhun konuşurken,
sana zarar vermemek için.
Hayır, hata yapmadın,
dualını aldım ve cennet çiçekleriyle doldum.
Geldim, çünkü hasret beni orada toprağa bırakmıştı,
Elin uzandı, gözlerimi sildi, endişe ve gözyaşlarımı sildi.
Ben de dudağımı uzattım seni kucaklamak için…
Anne gitti…
Bir melekti.
Bana sevgi dolu bir nefes verdi,
ve kalbimi sonsuz sıcaklıkla doldurdu.
العربية (Arabisht)
الأم – ملاك المحبة
مثل نسيم مليء بالغضب والحب،
تأتي أمي في حلمي، تلمسني وتملأ قلبي بالدفء والمحبة.
تهمس لي بكلمات لم تُقال،
توبخني بلطف، لأن الأمهات لا يخطئن أبدًا.
ثم تختفي بهدوء في السماء الزرقاء،
وتترك أثرها في النجوم التي تنير طريقنا.
تصبح الأم ملاكًا،
تأتي كفراشة في صمت،
ويقول صوت:
"لماذا أنت حزينة؟"
جئت لأعطيك نسيم المحبة،
لأحميك وأملأ قلبك بالسلام.
جئت أثناء نومك، حيث يتحدث روحك،
لكي لا أؤذيك.
لا، أنت لم تخطئي،
أخذت دعاءك وامتلأت بكل زهور الجنة.
جئت، لأن الشوق قد أذابني هناك في الأرض،
مددت يدك، مسحت عيني، ومسحت دموعك وقلقك.
مددت شفتي لأعانقك…
ذهبت الأم…
كانت ملاكًا.
وهبتني نسيم المحبة،
وملأت قلبي بدفء أبدي.
AUTORE: AMB DR POETE SHEQERE SINA – ALBANIA 2025
Shqip
NËNA – ENGJËLLI I DASHURISË
Si një erë e mbushur me furi dhe dashuri,
më vjen nëna në ëndërr, më ledhaton dhe më mbush me ngrohtësi.
Më thotë fjalë të pathëna,
më qorton lehtë, sepse nënat nuk gabojnë kurrë.
Pastaj qetësisht tretet në qiellin blu,
duke lënë gjurmët e saj në yjet që dritëzojnë rrugën tonë.
Nena bëhet engjëll,
vjen si flutur në heshtje,
dhe një zë më thotë:
“Pse je e dëshpëruar?”
Unë erdha për të të dhuruar frymën e dashurisë,
për të të mbrojtur dhe për t’ju mbushur zemrën me paqe.
Erdha në gjumë, ku fliste shpirti yt,
që mos të të lëndoja.
Jo, ti s’ke gabuar,
lutjen tënde e mora dhe u mbusha me gjithë lule parajse.
Erdha, se malli më kishte tretur atje në dhe,
dora jote e zgjatët, më fërkon sytë, më fshin lotët e brengës.
Unë zgjata buzën për të të përqafuar…
Nena iku…
Ishte engjëll.
Frymën e dashurisë më dhuroi,
dhe më mbushi zemrën me ngrohtësi të përjetshme.

Yorum Yazın