Şiirsel (Serbest) Türkçe Çeviri

Bağlamın Dışında

Ben şimdiydim,
geçmişin ittiği bir an.
Yasası henüz yazılmamış bir “önce”,
ve kendimi yarının kıyısında buldum—
varlığın gereksizleştiği
o ince eşikte.

Zamana kazınmış bir yadsıma değilim,
Mutlak’ın ahenginde bir çatlak da.
Kendimi çözememiştim;
dünya yükseldi ardımdan,
varlığımın takvimine uymayan
bir düşünceyle.

Muhtemel benliğim nasıl savruldu anlamda?
Bilmiyorum…
Ne zaman mümkün olana hazırlansam
imkânsız çıkar karşıma—
ömür boyu erkenden—
inanç istemeyen
bir kesinliğe dönüşmeyeyim diye.

Bazen deneye sığınırım,
beni yankılayacak izler arayarak,
ama her durakta kaybederim kendimi.
Sonra yön değiştiririm,
soyutluğun derinine dalarak;
gözlerim hayalin insanlaştırdığı
uçsuzluklara açılır,
yine de kendimi göremem
olmam gereken yerde.

İçimde sakladığım ses bile
boşuna yükselir,
sonbaharın rüzgârı gibi
çıplak bir ağaca konuşan.

Mürekkebimden dökülen şimdi
sonsuz bir yolculuk isteği mi yalnız,
varışsız?
Beni bulamayan
bir rafın sessizliğinde bulacak—
tozun
ebediyet sayıldığı yerde.

Out of Context

I was the present
advanced by the past,
the Before not yet decreed by law,
and I found myself in tomorrow,
standing on the edge of a moment
in which I had no need to exist.

I am no negation inscribed in time,
nor imbalance in the harmony of the Absolute.
Unable to decipher myself—
rather, it was the world that rose in my wake,
bearing a philosophy at odds
with the almanac of my being.

How did my potential self wander in meaning?
I know not...
Whenever I ready myself
within the realm of the possible,
the impossible precedes me–
as many years as my life–
lest I become a certainty
that needs no faith.

Sometimes I retreat into empiricism,
hoping to find echoes that mirror me,
though I fail in every refuge, seriatim.
And whenever I shift my course,
wholly immersed in abstraction,
my eyes open upon vast expanses
humanized by imagination,
yet I see myself not as I ought to be.

Even the voice I harbour deep within
rises in vain,
like an autumn wind
whispering to a leafless tree.

Is what now gushes forth from my inkwell
merely an attempt at an endless journey
meandering without destination?
Whoever fails to find me
will find me in the hush of a shelf,
where dust is thought to be
another form of eternity.

Mustafa Abdulmalek Al-Sumaidi| Yemen