DOKTOR BEY

Tahlil dedin, dünden beri karnım aç
Bir de bana diyorsun ki yaşın kaç
Karda kışta diğdirirken üç kulaç
Şimdi dona işiyorum doktor bey

Sanki dersin tüm vücudum batakta
Depresyon var paniklerim atakta
Hanım ile kardeş olduk yatakta
İşte böyle yaşıyorum doktor bey

Değil tabak doymuyordum leğende
Taş çatlardı kaşlarımı eğende
Kar erirken ayağıma değende
Üç çorapla üşüyorum doktor bey

Fark etmedim geldim de bu yaşıma
Boş ver artık yaramı hiç kaşıma
Ayağımın gücü yetmez başıma
Bedeni zor taşıyorum doktor bey

Hayal oldu biraz daha geriler
Çalgı çengi kalem kaşlı periler
Kurudukça vücudumda deriler
Uyuz gibi kaşıyorum doktor bey

Hep döküldü kalan saçlar tel tel ak
Eskidenmiş daldan dala atlamak
Zahmetli iş dizlerimi katlamak
Bu halime şaşıyorum doktor bey

Unuttum hep sevinmeyi, coşmayı
Dere, tepe, dağ, bayırı aşmayı
Bırak artık üç beş adım koşmayı
Otururken düşüyorum doktor bey

Altmış yıldır hep çarmıha gerdiler
Bazen astı bazen yere serdiler
Bazen övdü bazen de gaz verdiler
O gaz ile koşuyorum doktor bey

Erdal Koca