Her şey hızla yok oluyor!
Hayat, yaşandığı anda mazide yerini alan anılara dönüşüyor.
Yaşadığımız her an, bir daha üzerinde düzeltme yapamayacağımız bir duruma dönüşüyor.
Ne yaşadığımızı geri alabiliyoruz,
Ne söylediğimiz sözleri…
Ne geçmişe sözümüz geçiyor,
Ne de geleceğe…

Yaşadığımız kötü bir hatırayı tamamen unutalım desek
Mümkün değil! Hatırlatan bir şeyler mutlaka oluyor...

Her şey hızla yok oluyor!
Belli bir günü, güzel bir anı gelecek yılda da aynı şekilde yaşayalım desek,
Ne aynı ben kalır, ne çevrem, ne de dostlarım aynı kalır.
Bir yıl sonrasında her şey az da olsa değişmiş olur.
Duygularımız değişir,
Düşüncelerimiz değişir.
Bugün iyi olanlar bir yıl sonra kötü olabilir.
Kim bilir, hayat bir yıl içinde bize neler gösterecek?
Neler verecek, bizden neler alacak… belli değil.

Hepimizin eksik kalan bir şeyleri var:
Özlemlerimiz, yaralı aşklarımız, acı hayatlarımız, hüzünlü günlerimiz…
Ve hepimizin ağız dolusu güldüğümüz, bizi biz yapan tatlı anılarımız…
Son bir yıla geriye baktığımızda,
Aklımızda kalan üç beş günden fazlası yok.

Ve bir an geliyor, bir şeyler yaşıyorsun; mutlu ya da mutsuz…
O yaşadığın bir anlık olay,
Bir haftanın, bir ayın günlerini dolduruyor.
Ve yıllar sonra hatırlanan o bir an oluyor.
O bir an, bizimle yaşayan tek hatıramız haline geliyor.

Kalbimize dokunmayan her gün, sanki yaşanmamış gibi kaybolup gidiyor...
Yazalım desek anılarımızı,
Kaç ayı, kaç haftayı, kaç günü yazabiliriz ki?
Kaç yürek yangınımız,
Odalara sığmayan kaç yalnızlığımızın acısı yazılırken,
Kaç damla gözyaşımız dökülür, bilemeyiz, sayamayız…

Bunları yazarken bir şeyi daha fark ettim:
Kötü insanların gözyaşları az oluyor!
Ağlayanlar ve daha fazla acıyı hissedenler, hep iyi insanlar…

Hepimizin, herkesin her şeyi gönlüne göre olsun.
Sağlıklı, huzurlu, sevgi dolu yarınlar hepimizin olsun.
Dünya’nın en çok sevgiye, dostluğa ihtiyacı var.
Dostlarımız çok olsun.

Çünkü her şey hızla yok oluyor…

Aşk Yazarı  Mustafa Çifci – 26.05.2025