Her Eylül bir hüzün kaplar içimi,
Çok canımı yakar sarı yapraklar.
Hayat dediğimiz o kısa ömrü,
Kabullenip bekler sarı yapraklar.

Ne rüzgâra küser ne kaderine
Titrer titrer durur, bekler dalında,
Candan olmak kolay değil arkadaş,
Her giden kardeşin ağlar ardında.

Bir gün daha durmak yeşil dalında,
Acısa da canı vaz geçmek çok zor,
Annesi de sütten kesmişse onu,
Sonunu bekleyip durur yapraklar.

Ağaç yaprağına sahip çıkamaz,
Yele teslim eder çaresiz onu.
Kimisi sarıdır, bazısı kızıl,
Yere düşüp düşüp savrulur onlar.

Ressam bekler durur renk cümbüşünü,
Çocuk heyecanla okul yolunu.
Kuşlar vedalaşıp göç yollarını,
Eylül değiştirir bütün dünyayı.