Kırlangıç / Bir Sabah Öyküsü
Yazan:Ali Yurtseven

“… Gün çoktan başlamıştı. Güneş bulutların arasına gizlenmiş ve gri bir sonbahara uyanmıştı. Sabahtan evde işleri vardı. Sonra kendisini yetişmesi gereken bir mesai bekliyordu. Sokakta yürürken sonbahar yaprakları rüzgârla birlikte hışırdıyordu.

Sahi neydi bu sabah telaşı nereye yetişiyordu. Her sabah aynı şekilde koşuşturuyordu. Geri dönüp, parktaki banka oturdu. Daha elindeki kahvesi bitmemişti. Rüzgârı sessizce dinledi. İçindeki ses az kaldı başaracaksın, umudunu kaybetme diyordu.

Ağaçlara baktı hepsi yapraklarını dökmüştü. Geçen mayıs ayında aynı parkta oturmuş, ağaçlar yemyeşildi. Doğanın sistematik döngüsü devam ediyordu. Zaman aynıydı, kendisi de aynı döngüde yaşıyordu. Rüzgârın serinliğini nefesiyle birlikte içine çekti. Kahve, rüzgârın serinliği ile bu sabah ona daha iyi gelmişti.

Birden içindeki sese cevap verdi. Daha önceden de başardım, elbette yine başaracağım dedi. Şehir yaşamının kaosu da başlamış ve mesai saati de yaklaşmıştı. Bardakta kalan son yudum kahveyi de içti ve işaret parmağını kaldırıp gökyüzüne bakarak yenilmek yok, yenilmek yok, başaracağım diye tekrarladı.

Haydi o zaman, yola umutla ve kendinden emin adımlarla iz bırakarak devam et.….….”

Kırlangıç/Bir Sabah Hikâyesi/Ali Yurtseven