Abdül Latif Mübarek’in kaleminden çıkan “Kızı” şiiri, kayıp bir aşkın izlerini ve bir nesilden diğerine taşınan masumiyetin yankısını dile getiriyor. Şair, bir zamanlar yaşadığı derin duyguları, sevgilinin kızında yeniden bulmanın şaşkınlığı ve kalp çarpıntısıyla anlatıyor. Veda, ihanet ve kayıp üzerine kurulu bu şiir, okuru hem geçmişin hüznüne hem de bugünün hatırlatıcı güzelliğine davet ediyor.
24.01.2026 - 10:20 | Son Güncelleme:24.01.2026 - 10:20
Aynı gözler, aynı benzerlik
Bütün hatlar, tıpkı o
Bu yüzden kalbim seslendi
Onun kızını gördüğüm o an
Ondaki aynı masumiyet sende
Kalbimin atışları onu çağırıyor
Söylediğin her bir kelimeyi
Zamanında tam da o söylerdi
O sensin, sen de ondan bir parçasın
O kalbimdir, yeri oradadır
Kendi zamanındaki ruhumdur o
Bana onun krallığını resmetti
Veda bizi ayırır diye hiç düşünmedim
Kayıp aşkta son söz bu olur sanmadım
Kimin sattığı (ihanet ettiği) umurumda değil
Bunlar ömrümün yıllarıydı ve ben onları yaşadım
Onun kızını gördüğüm o an...
Yorum yazarak
topluluk kurallarımızı kabul etmiş bulunuyor ve tüm sorumluluğu üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Edebiyat Magazin hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Yorum Yazın