Yorumlar
ÜMİT ŞEVKİ SOMYÜREK
Üzüntülü bir anı iyleşmeyen yara gibiÜMİT ŞEVKİ SOMYÜREK
Üzüntülü bir anı iyleşmeyen yara gibi

Annem hâlâ saklıyor
düşmanların yıktığı evimizin anahtarlarını.
Anahtarlar çoktan paslandı
oksijen ve nemle temas ettikleri için.
Ama biz, bu mülteci yerleşiminde, oksijensiziz,
gözlerimizdeyse
istenildiği kadar nem var.
O anahtarlar artık hiçbir kapıya gerekli değil.
Biz de kimseye gerekli değiliz.
O anahtarlar bize bakınca daha mutludur —
oksijenleri boldur.

Yorum Yazın