I..

Kim bilir hangi sabahlara astım uykumu

Yarı ölgün yarı yorgun bedenim

Caddelerde yürüyorum

Ayaklarım yokmuş gibi ezgin

Kuş soluğu kadar canım

Fırtına sessizliği

Yaralı parmaklarım tutmuyor

Yadigâr sebepler şaşkın

Çocuklar koşturuyor etrafımda

Gözleri çakmak çakmak çocuklar

Yemek masalarına serdiğimiz kırgınlıklar ıslak

Dudakları çatlamış sabah yılgınlığı

II..

Yüzüne kara bir bulut oturmuş gönlümüzün

Çağırıyorlar, dokunuyorlar duymuyoruz

Askıda açlık ekmeği gibiydik

Her an soğuyordu çivideki torbada

Dünde yitenin külü dağıldı mı?

Seni anlamak ah seni anlamak ne zordu tabiat

Su değmemiş meşin kemerlerin acısı gibi sağırdın

Korkulu şehla bakışlarda kayboldu seher

İntihar buseleri dağıldı perdelerde

On sekize kapandı saat

Hoyrat bir zaman kaldı

Kış geçti gözlerimizden

Faşist bir yağmur yağdı

Islak kum gibi ağırdı yüreğimiz

Leyla Bektaş