Annelerin Madalyası
Mohamed Kerkoub (Cezayir)

Ey Anne… Ey şefkatin aktığı o kutsal nabız
Gecemizde… bir nur doğar ki hiç sönmez yalansız
Ey sabır pınarı, bağışın hiç tükenmez pınardan
Zaman ne kadar sertleşse de, gaddarlaşsa da ardı arkadan

Sensin bütün hikâyenin en başı, ilk hecesi
Ve seninle tamamlanır sonun en saf mertebesi
Nesillere basiret ışığını armağan edersin
İçimize narin ve ince hayalleri ekersin

Annem… ve evrenin annesi, sende toplanmış hepsi
Hayatın değerleri… ve çalınamaz iyilik meyvesi
Avucunda dünya, gerçek bir şefkat bulur
Ve senin duanda, yakaran elbet karşılık görür

Yaralarımıza rağmen azmi içimizde diriltirsin
Ve dersin ki: "Kalk… zira görkem, yükseğe talip olanındır"
Ey ahlak bahçesi… Ey ilerlemenin gizli sırrı
Ey nezaket kaynağı, daralsa da fezanın her yanı

Güzelliğin ta kendisisin dünyada tecelli ettiğinde
Ve yüceliğin kendisisin, zirveye yükseldiğinde
Yolunu sevgi gülleriyle döşedim boydan boya
Ve parfümümden en güzel kelimeleri akıttım sana

İşte sana sunduğum bu hayat kadehidir
Zamanın o kutlu buluşmasına yaraşan sevgidir
Alnında ebedi bir onur nişanı, sönmeyecek bir nur
Sen gurursun… ve sen en yüce makamın tacısın mağrur

Dediler ki: "Cennete ibadetten sonra ulaşılır"
Dedim ki: "O, zaten annelerin ayakları altına serilmiştir"

The Medal of Mothers
By MOHAMED KERKOUB ALGERIA

O Mother… O pulse of tenderness when it flows
In our night… light dawns and never fades
O spring of patience whose giving never runs dry
No matter how harsh time becomes… and no matter how cruel it is
You are the beginning of the whole story
And with you, the end is complete when it is pure
You gift generations with the light of insight
And you plant the dream within us, delicate and tender
My mother… and the mother of the universe, in you are gathered
The values ​​of life… and its goodness is not stolen
In your palm, the world is true tenderness
And in your prayer, the one who calls is answered
You revive determination within us despite our wounds
And you say: Rise… for glory belongs to those who ascend
O garden of morals… O secret of progress
O source of Kindness, even when space is narrow
You are beauty itself, when it manifests in the world
And you are sublimity itself, when it rises and ascends
I paved your path with roses of love
And poured forth from my perfume the most beautiful words
This is the cup of life I offer you
A love befitting the blissful gathering of time
A badge of honor upon your brow, eternal
You are the pride… and you are the crown of the ultimate
They said Paradise is attained after worship
So I replied: Beneath her feet it has been bestowed

©®Med kerkoub