
Dünya bir mutfak gibidir.
Arzularımız, umutlarımız pişir.
Hakkımız yenir.
Hatta etimiz yenir
Dünyayı yönetenler tarafından.
Gökyüzünün kubbesi bir aspiratör gibidir,
Ama çekmeye kadir değildir
Kederi, rezaleti, vahşeti.
Gökyüzü kudretini kaybetmiş
Ve oralar çok uzaktır.
Arada epey ışık yılı var.
… Uyan bu düşüncelerden, şair.
Işığı söndür.
Bu ay ışık parası çok gelmiş.
Ve bizim etimizi yiyenler
Üstümüze kan kusuyorlar.
Bu mutfaktan kaçmak lazım,
Cehennem mutfağına — kır kazanına.

Yorum Yazın