Suriye'nin kıyı bölgeleri (Lazkiye, Tartus, Banyas, Hama ve Ceble kırsalı), 7 Mart 2025'te başlayan ve "Kara Cuma" olarak tarihe geçen vahşi saldırılarla sarsıldı. Heyet Tahrir eş-Şam (HTŞ) lideri Ahmed el-Şaraa (eski adıyla Ebu Muhammed el-Colani veya Jolani) yönetimindeki geçiş hükümetine bağlı güçler ve radikal milisler, Alevi sivilleri sistematik olarak hedef aldı. Cami hoparlörlerinden "cihad" çağrılarıyla kışkırtılan kalabalıklar, köyleri bastı; evleri yaktı, sivilleri infaz etti, kadınları kaçırdı, çocukları katletti, mallara el koydu. Bu olaylar, uluslararası insan hakları örgütleri tarafından "yargısız infazlar", "mezhep temelli hedefli öldürmeler" ve "yaygın sistematik şiddet" olarak tanımlandı – birçok kaynakta doğrudan Alevi soykırımı olarak nitelendirildi.Katliamın Boyutu ve RaporlarSuriye İnsan Hakları Gözlemevi (SOHR): 6 Mart'tan itibaren 1.000'den fazla sivil (çoğunlukla Alevi) öldürüldü; sadece Lazkiye kırsalında yüzlerce infaz.
Suriye İnsan Hakları Ağı (SNHR): 6-10 Mart arası yaklaşık 800 yargısız infaz; toplamda binlerce kayıp ve yerinden edilme.
Birleşmiş Milletler (BM) ve diğer raporlar: Toplu mezarlar, kadınlara tecavüz ve köleleştirme, çocukların ailelerinden koparılması, demografik temizlik girişimleri belgeleniyor. Reuters ve BBC gibi kaynaklar, 700-1.500 arası Alevi sivilin katledildiğini aktardı.
Katliamlar Mart 2025 boyunca sürdü; Nisan'da yeniden alevlendi. HTŞ lideri Jolani'nin "beklenen zorluklar" yorumu, uluslararası vicdanda büyük tepki çekti.

Aradan bir yıl geçti. 7 Mart 2026'da (ve çevresinde), bu trajedi "unutulmayacak, unutturulmayacak" sloganıyla dünya çapında anıldı. Alevi toplulukları, dernekleri ve dayanışma grupları öncülüğünde protestolar, mitingler ve mezar başı törenleri düzenlendi.Türkiye'deki Anmalar ve EylemlerHatay Samandağ: "Suriye'de Soykırıma Dur De" mitingi düzenlendi. DEM Parti, SYKP, Kaldıraç Hareketi, Alevi kurumları (Avrupa Arap Alevileri Federasyonu, Pir Sultan Abdal Kültür Derneği vb.) ve emek örgütleri katıldı. "Gelin canlar bir olalım, savaşa ve katliamlara dur diyelim" çağrıları yükseldi. Perihan Koca gibi siyasetçiler alanda ses verdi: "Yanı başımızdaki soykırımı durdurmak için hep birlikte ses verelim!"
İstanbul ve diğer iller: Suriye Konsolosluğu'na siyah çelenk bırakma, basın açıklamaları. Hüseyin Aygün'ün "Kara Cuma" açıklaması yankı buldu: "Susmayacağız, unutmayacağız, unutturmayacağız."
Alevi federasyonları ve sendikalar (TÖB-SEN gibi): Katliamın soykırım olarak tanınması, faillerin yargılanması talebiyle çağrılar yaptı.

Avrupa ve Suriye İçindeki AnmalarAlmanya (Köln, Hamburg): Büyük gösteriler, belgesel gösterimleri ve yürüyüşler. "Alevi Holokostu" ve "Mart'ın Kara Günleri" temalı etkinlikler.
Diğer Avrupa şehirleri: Anma törenleri, uluslararası kamuoyuna "sessiz kalmayın" çağrıları.
Suriye içinde: Lazkiye, Tartus ve kırsal köylerde (Hamam Vasıl, Sanubar vb.) aileler mezar başlarında toplu törenler düzenledi. Alevi Konseyi Başkanı Şeyh Gazal Gazal, 7 Mart'ı "yas günü" ilan etti. Yakınlarını kaybedenler dualar okudu; bazı köylerde neredeyse tüm ailelerin katledildiği acısı paylaşıldı.

Bu korkunç gün, Suriye'deki mezhep gerilimlerinin, emperyalist hesapların ve geçiş sürecinin en karanlık yüzünü simgeliyor. BM, Amnesty International ve Human Rights Watch'un soruşturma çağrılarına rağmen adalet sağlanmadı; failler hâlâ yargılanmadı, hatta bazıları yeni orduda görev aldı. Tehcir, kaçırma, ekonomik baskı ve demografik dönüşüm devam ediyor.Acımız büyük, hafızamız diri. Unutmayacağız. Unutturmayacağız. Suriye'de Alevilere soykırım yapıldı – ve bu utanç, sessiz kalan herkesin vicdanında kalacak. Adalet için sesimizi yükseltmeye devam edeceğiz.