Tanıklık

Bir sabah doğarız aynı gökyüzü
Kiminin ekmeği bol, kiminin gözü
Toprak susar bazen, insan daha çok
Rüzgâr bile seçer değdiği yüzü

Bir sokak şarkısı düşer geceden
Adı bir ağıt olur bilinmeyenden
Bir kadın sesiyle çoğalır zaman
Kaybolur çocuklar bir tek bedenden

Bazı ülkelerde saatler tok akar
Bazısında günler açlıktan donar
Aynı güneş vurur iki ayrı yere
Bir yerde umutlar, bir yerde duvar

Beden dediğin bir yük bazen insana
Yol dar gelir düşe, göl gelir yana
Yürürken öğrenir insan sınırını
Sessizlik çökerken en derin yana

Ben yazdım, çünkü sustum çok yerinde
Cevap yoktu hayatın defterinde
Bu dünya sorudur, insan tanıktır
Herkes kendi yüküyle giderinde

— Güven Albayrak