Merhaba sevgili okuyucu, merhaba… İnsanoğlu bildiğiniz üzere Adem ile Havva’dan gelmektedir. Ancak gözden kaçırdığımız, görmezden geldiğimiz bir gerçek var: Engelli diye küçümsediğimiz insanlar, aslında “özel insanlar”dır.
Görme engelli bireylerin kulakları çok özeldir. Onlarca sesin arasından dostlarının, arkadaşlarının ve aile fertlerinin seslerini ayırt edebilirler. Bu yetenekleri ve zekâlarıyla biz sağlıklı insanları sık sık şaşırtırlar. İçgüdüleri çok kuvvetlidir; bu da onların bilinmeyen özelliklerinden biridir.
Beni en çok etkileyen ise, bu özel insanların özgüvenidir. Sağlıklı bireyler gibi her işlerini yapabilmeleri, hayata karşı duruşlarıyla herkese örnek olurlar.
Özel insanların yetenekleri saymakla bitmez:
El becerileri
El lezzetleri
İğne oyası
Dantel işleri
Ahşap boyama
Onları izledim, yaptıklarını gördüm, hatta tattım. Ve hayran kaldım.
Evli olan özel insanlar da var. Bir elmanın iki yarısı gibi eşlerden biri özel fert, diğeri merhametli bir insandır. Çocukları ise dünya güzeli… Onlar için cinsiyet, yaş ya da eğitim durumu değil; sevgi ve bağlılık önemlidir.
Baba özel olduğunda, çocuk babanın gözleri olur. Anne özel olduğunda, baba ve çocuklar annenin eli ayağı olur. Bunun adına aşk, sevgi, merhamet ne derseniz deyin; ortada bir gerçek var: Güven ve bağlılık. Bu, günümüzde en çok aradığımız ama bulmakta zorlandığımız duygudur. Özel insanlar bunu başarmıştır.
Ne yazık ki, tüm bu becerilerine rağmen özel insanlar çalışma hayatında çok az yer bulabiliyor. Çoğu santralde, gözlerden uzak, “ayağımıza bağ olmasın” dercesine bir köşeye oturtuluyor. Hâlâ çalışma hayatıyla tanışmamış görme engelli fertler var.
Peki neden teşvik yok? Eğer teşvik edilselerdi, engeller engel olmazdı.
Sevgili yetkililer, neredesiniz? Evlerinden sırf görme engelli oldukları için çıkartılmayan, toplumdan uzak tutulan özel insanlar çok.
Sevgili okuyucu, size soruyorum: Engelli mi engelli, sağlığı yerinde olup kör taklidi yapan mı? Bana sorarsanız, hepimiz birer “potansiyel engelli”yiz. Ancak engelli insanların düzelme imkânı düşüktür. İşte bu yüzden onların yanında olmak, onları hayata katmak hepimizin görevidir.
Yorum Yazın