Bu günkü yazımın başlığına “BU MİLLET UYANMIYOR” başlığını koymayı canım çekti. Ben dertlerimi anlatmak istiyorum sana. İstediğin yerlerinden sözümü kesip bir şeyler bir şeyler söyleyebilirsin. Belki ayıp olacak ama milletimi şikâyet edeceğim sana. Bir bakıma kendimi şikâyet edeceğim. Fakat neresinden başlayacağıma karar veremiyorum. Tepeden aşağı doğru mu aşağıdan yukarı doğrumu başlamalıyım? “Nereden istiyorsan oradan başla.” Yukarıdan başlasam çığ haline gelir aşağıya inene kadar. Aşağıdan başlasam yukarıya kadar nefesim yetmeye bilir. Yukarıdan başlamaya karar verdim. 
     Peygamber Âdem’in iki oğlundan biri kardeş katili… Hz. Musa ile Firavun aynı sarayda kardeş gibi yaşamış sonra birbirlerine düşman olmuşlar. Hz. İsa’yı havarilerinden biri ihbar ederek öldürülmesine sebep olmuş. Hz. Muhammet’in erken yaşlarında zehirlenerek öldürüldüğü iddiaları var. Yerine geçen Ebubekir’in normal ölümle öldüğü diğer üç halifenin de Müslümanlar tarafından şehit edildiğini yazar tarih. Hz. Muhammet’in dul eşi Aişe ile damadı Hz. Ali arasındaki kardeş savaşında yirmi bin Müslüman ölmüştür diyor tarih. O tarihten bu güne bizim şu anki topraklarımızda dâhil orta doğuya huzur barış güneşi doğmamıştır. Bu coğrafyada oluşan bütün dinler, barış huzur getireceğim demesine rağmen 3.500 yıldan berri ne bu bölgeye ne de dünya ya huzur getirememiştir. İnsanın en mükemmel varlık olarak dünyaya getirildiğini söyleyen dinlerin anlattığı İnsan tipine nadiren rast gelebiliyoruz. Dünyada ki insan topluluklarında dinlerin etkisinde, standardında örnek gösterilecek ülke hatırlamıyorum. Utanarak ve üzülerek söylüyorum ki, bir kaç din dışı millet inançlı milletlerle mukayese edildiğin de daha mutlu daha insani yaşamaktadırlar. Din etkisinde yaşayan milletlerin devletlerinin yöneticileri; insanlığı, adaleti merhameti aşağı çekmeye birbirleri ile adeta yarış halinde olduklarını görmekteyiz. Bu özellikler orta doğu ülkelerinde ve ülkemizde de yoğun yaşanmaktadır. Gayri meşru kazançların saklanmaya dahi gerek görülmeden gasp edilişi, milletleri de dindar görünüp dinsiz yaşamaya yönlendiriyor. Her gün yüzde doksan dokuzu Müslüman denilen ülkede gasp, hırsızlık, katillik, adaletsizlik, taciz tecavüz devletten millete kadar yayılan yaşam biçimi haline getirilmiştir. Hani peygamber zamanında infaz edilecek suçluya “ilk taşı suçsuz biri atsın” denince kimse taş atamadı ya. Şimdi de ilk taşı atabilecek kimse kalmadı. Ülkemde hangi zenginliğe ulaşınca insanlar tamam yeter artık bundan sonra insan olmaya çalışmalıyım diyebiliyor.
Öleceği güne kadar hak yemeğe yalana riyaya hırsızlığa gaspa devam etmeye çalışıyor. Muhakemelerimiz kardeş akraba davaları ile dolup taşıyor. Bir futbol maçında bile kendi ayağından taca çıkan topu eli ile rakip futbolcuyu gösterip ondan çıktığını iddia etmesi en ucuz yalan, en ucuz hak yeme şeklidir. Değer mi bilemiyorum. Hâlbuki sahaya çıkarken haç çıkarmıştı ya da elini açıp dua etmişti. En tepeden en aşağıya kadar dinsiz dini yaşıyoruz. İstisnalar kaideyi bozmaz diyeceğim. Neden hiç sözümü kesmedin arkadaşım.  
“Yakın bir tarihte dünyanız sanırım dinsiz bir zaman dilimine girebilir. Bu gün bile tepeden en aşağıya kadar insanlık dinsiz bir yaşam biçimini seçmiş görünüyor. Din artık ülkelerde zaman zaman anma niteliğinde sembolik törenler haline gelecek gibi görülüyor. Sözlerinde muhalefet edebileceğim bir konu olmayınca, seni sükûnetle dinledim.” Teşekkür ediyorum değerli arkadaşım seni seviyorum.